Column: Waarom ook banketbakkers advocaat moeten kunnen worden

Advocatie gunde mij de eer en het genoegen op bezoek te gaan bij Bernard Ulrick Llsheit, bestuursvoorzitter van het vermaarde Zuidas kantoor De Blaet Zwetstoon Kletsbroek, voor een gesprek over diens visionaire plannen over de balie. Alvorens op dat sp…

Column: Advocaten, maak zichtbaar en doe méér

Dat moet toch een onaangename verrassing voor de Orde zijn geweest. Spreker Folkert Jensma schetste tijdens het Gerbrandydebat een gitzwart beeld van de hedendaagse Nederlandse advocatuur. Het is allemaal ‘heel erg treurig’ gesteld met de beroepsgroep, aldus de journalist.

Column Zo Zuidas: Het einde van de man

Soms stop je heel veel moeite in een probleem, terwijl de enige oplossing ‘tijd’ is. Je oma had gelijk, alles gaat voorbij. Nu huil je in je kussen, maar: this too shall pass. Waar heb ik het over? Vrouwen aan de top. In de board. Met macht, dikke salarissen, een uitgestelde kinderwens of juist een stel prestigepeuters onder leiding van een batterij nannies. Waar zijn ze? Nederland scoort lager dan Ruanda als het gaat om vrouwen in powerposities.

Column: one trick Zuidaspony’s en de weg vooruit

Mooi plan om de balie open te gooien voor niet-juristen. Ik sta vooraan te cheerleaden om de advocatuur diverser te maken. De beroepsgroep zal er sterker en interessanter door worden. Maar de cultuur moet wel flink op de schop voordat de outsiders will…

Column: Robbertje vechten voor MeToo

Journalisten die alle #MeToo-verhalen hopla in de krant zetten: het is veel advocaten een doorn in het oog. Ze vinden dat slachtoffers hun recht moeten halen in de rechtbank, niet in de media. Journalisten vinden juist dat ze goed werk doen: dankzij hu…

Column: Digitalisering? We zijn terug in de middeleeuwen!

Digitale ontwikkelingen blijven boeien. Ik lees hier veel over en praat erover met allerlei mensen. En omdat ik al lang niet gebasht ben door twittermeutes en ander digitaal tuig, dacht ik: kom, ik kan dat wel weer eens aan. Ik werd namelijk overvallen…

Column: Trouwen met een hormonenmonster in een kriebelkasteel

In art. 1:2 BW heeft onze wetgever enigszins mysterieus geregeld dat het ongeboren kind al bestaat ‘zo dikwijls zijn belang dit vordert’. Ik word er zo nu en dan ook mee geconfronteerd dat de aanstaande al bestaat. Er is bijvoorbeeld een indrukwekkende hoeveelheid aandoenlijke prul in mijn huis verzameld rondom een commode – iets heel anders dan een kast – waarvan mijn vriendin de binnenkant van de lades ‘bananengeel’ heeft geverfd.

Column Zo Zuidas: mannen hebben het verantwoordelijkheidsgevoel van een peuter

Twee mannen in een café praten over hun echtscheiding. ‘Je moet je leven gewoon makkelijker maken,’ zegt de een tegen de ander. ‘Zij was tot drie uur ’s ochtends traktaties in elkaar aan het klussen beneden. Dan ging ze nog foto’s uploaden op haar website. Het hoeft niet allemaal perfect!’

Column: denken als een advocaat of als een computer?

We leren onze juristen al vroeg “denken als een advocaat”. Stellingen betwisten. Concrete situaties afwachten, om een eenmalig oordeel te bepleiten – altijd afhankelijk van de omstandigheden van het geval. Intussen digitaliseert en mondialiseert de wereld om ons heen. Dat maakt het leven abstracter en complexer tegelijk. Moeten wij als advocaten daarom leren “denken als een computer”?

Column: Robofobie

Af en toe leest u wat over Artificiële Intelligentie. Die wordt steeds beter en zal binnenkort uw baan opeten, zegt men. U denkt: zal wel loslopen. U voelt zich veilig, want speciaal (menselijk). Vervolgens eet de robot uw baan op (want u bent menselijk) en ook uw eigenwaarde, want die was vervlochten met uw titel van advocaat en veronderstelde intelligentie. U wordt depri.

Next Page »